Interview Karin van Bekkum

26 augustus 2009

Western Today heeft na Jurgen Pouls en Anky van Grunsven ook een interview afgenomen met de Allround trainster Karin van Bekkum. Zij is internationaal succesvol in verschillende allround disciplines en heeft haar eigen bedrijf TIP Quarterhorses.

Kan je iets vertellen over hoe je ooit in aanraking bent gekomen met het westernrijden?
 
Toen ik voor de Agrarische Hogeschool als stagiaire naar Canada ging kwam ik daar in aanraking met \”western rijden\”. Van jongs af aan heb ik wel pony gereden en samen met mijn zusje ook fanatiek wedstrijden gereden (dressuur en springen), maar daar kwam de klad in toen ik ging studeren. Uit Canada nam ik voor de lol een westernzadel en trens mee, om aan de muur te hangen dacht ik. Andere ponyclub leden kregen hier lucht van en vroegen of ik interesse had om met hun clubje mee te doen en elke andere week les te nemen van Peter Simons. Dat heb ik gedaan met de pony van mijn zusje en dat was in 1988. In 1989 won ik met diezelfde pony de Western Horsemanship en was ik verkocht. 
 
TIP Quarterhorses was altijd gevestigd in Hall. Vorig jaar hebben jullie besloten om de boerderij te verkopen en zijn verhuisd naar Zeewolde. Wat heeft tot die beslissing geleid?
 
Wij hebben altijd met veel liefde en ambitie ons (boeren) bedrijf gerund. Het begon in Nijkerk met opfok en een paar pensionpaarden. Uiteindelijk zijn we beroepsmatig verder gegaan en hebben TIP Quarter Horses in Hall opgericht en opgebouwd. Onze insteek was om een goed lopende stoeterij/trainingsstal op te zetten, dat ik zou managen en waar een trainer aktief zou zijn. Dat hebben wij een aantal jaren geprobeerd maar het kwam niet van de grond. In de hoogtij dagen huisvestte wij 45 paarden en in al die jaren hebben wij zeker 30 veulens gefokt waarvan er nog steeds veel in de sport succesvol zijn. De beslissing om de boerderij te verkopen maak je natuurlijk niet zomaar. Een aantal argumenten liggen daaraan ten grondslag. Een van de belangrijkste argumenten was dat de gemeente Brummen, na lang dimdammen, toch geen vergunning wilde afgeven voor het moderniseren van de binnenmanege. In onze beleving werd de cirkel dus niet rond. Een ander belangrijk argument is dat je van voldoening alleen je brood niet kunt smeren. Met andere woorden, je kunt prachtig wonen maar als je constant aan het werk bent en aan het einde van de rit moet concluderen dat je er geen boterham mee kunt verdienen dan wordt genieten van het volbrachte nogal lastig. De boerderij heeft niet eens te koop gestaan. Er was belangstelling en de eerste gegadigden hebben het ook daadwerkelijk gekocht. Een beetje pijn doet het natuurlijk wel, het is natuurlijk toch je kindje. 
 


Wat is er allemaal veranderd sinds die tijd? Neem je nog evenveel paarden in training en geef je nog veel les / clinics?
 
Wij dachten dat we zeeën van tijd zouden overhouden maar dat valt tegen. Nu zeggen we wel eens tegen elkaar: \”hoe hebben we dat toch allemaal gedaan?\” Een grote verandering is dat we nu veel gemakkelijker weg kunnen voor wedstrijden en ook langer weg kunnen blijven. Ik blijf zeker actief in het geven van les en clinics. Voorlopig vind ik het nog veel te leuk om western enthousiastelingen verder te helpen. Het aantal paarden is drastisch afgenomen. We hebben er een heel aantal verkocht en bezitten zelf nu nog 1 wedstrijdpaard en 1 APHA fokmerrie. Zeer binnenkort beginnen we wel weer aan een jong paard. Op stoeterij de Zonnehoeve in Zeewolde huren we maximaal 6 boxen. Als die volstaan dan blijft het net leuk om in mijn eentje te doen. En doordat alle aanverwante werkzaamheden toch min of meer uit handen worden genomen heb ik ook meer tijd om mij met de paarden bezig te houden. Zodoende heb ik het gevoel dat ik een betere job voor mijn klanten kan doen en het blijft ook leuker.



Hoe is het om eerst compleet je eigen bedrijf / boerderij te hebben en nu bij een manege te staan?



Ach, het is allemaal wat. Of zoals Johan Cruijff altijd zo mooi kan zeggen: \”elk nadeel heeft zijn voordeel\”. In het begin was het erg vreemd om niet om 7 uur de paarden te hoeven voeren maar ik moet zeggen dat dat snel went! De manege is dichtbij dus als ik de neiging voel om toch nog even wat te doen dan ben ik er zo. De andere pensiongasten waren in het begin nogal argwanend maar na een paar weken draaide dat bij en kon ik ze uitleggen waar ik mee bezig was en waarom ik bepaalde zaken anders aanpakte. Een demonstratie avond van Team Dutch Hi5 werd goed bezocht door mijn stalgenoten en dat was erg leuk. Een groot voordeel is nu dat ik altijd kan rijden en meestal ook binnen. Mijn paarden waren dat helemaal niet gewend en dat zorgde voor problemen op de grote wedstrijden. Een nadeel is dat je niet alles meer in de hand hebt en dat moet kunnen accepteren. Ik moet zeggen dat dat prima gaat. Er zijn dagen dat ik heerlijk heb gewerkt en soms ga ik naar huis en denk: \”morgen een tweede poging\”.



Je was vorig weekend nog succesvol op de DPHC Jubileum Show. Wat voor wedstrijd paarden heb je nu staan en Wat zijn je verdere plannen voor dit jaar? 
 
Op dit moment heb ik 4 paarden staan die klaar zijn voor de wedstrijden. De grote wedstrijden die nu nog komen zijn het Paint EK en Q9 (Aachen). Naar het Paint EK gaan Radically Roaned mee voor Yearling Halter en Longe-Line. Zij is een bijzonder gekleurde tobiano van Justa TAD Rad. Dan is er onlangs een 3 jarige merrie uit de US gekomen. Ze is nog niet helemaal klaar maar toch gaat ze mee, al is het maar als investering voor volgend jaar. Met haar doen we mee aan de 3 Year Old Halter, Western Pleasure en Hunter under Saddle. En uiteraard gaat mijn eigen paard Wrap And Roll mee. Deze dubbel geregistreerde ruin heeft een druk programma. Vorig jaar was hij boven verwachting goed en ik hoop dat ik ook dit jaar, in de Senior, een paar mensen kan laten schrikken. Naar Aachen gaat mijn eigen paard weer mee en daar is het de bedoeling dat ik een begin maak met het showen in de Western Riding. Het hele jaar ben ik al flink aan het oefenen om de wissel erin te krijgen en dat lijkt nu een beetje te lukken. Ook gaat de 2 jarige Krymsun Kinetics (van One Hot Krymsun) mee. Zij doet alle Futurity klassen mee. En als het een beetje mee zit gaat er nog een nieuw paard mee. Ook een 2 jarige maar van No Chip Sherlock. Dan nog een 5 jarige merrie van Artful Move en een 2 jarige ruin van Really Rodden. Mijn klanten doen allemaal met hun paarden mee in de Amateur rubrieken. Eigenlijk ben ik daar altijd een voorstander van want het is voor mij een goede test of ik mijn werk goed gedaan heb en het is natuurlijk ook leuk om te doen. Per slot zijn het hun paarden en is het hun investering, ik wil graag dat ze er ook plezier in hebben en houden natuurlijk.
 
Wat betreft plannen met mijn eigen paard Wrap And Roll kan ik eigenlijk kort zijn. Ik wil doorgaan met wat ik nu aan het doen ben. Wij hebben hem gekocht om weer op (hoger) niveau te kunnen trainen. Het gebeurde te vaak dat paarden onder mijn gat uit verkocht werden of naar huis gingen. Daardoor kwam ik zelf als ruiter niet verder. Nu dit paard van onszelf is kunnen wij meer zelf bepalen. Dat is wel een enorme investering in tijd (en dus in geld) maar ik ontwikkel mijzelf nu meer door als ruiter en dat vind ik belangrijk, ook voor de voortgang met de andere paarden. Wrap And Roll was nogal wereld vreemd toen hij in januari 2008 aankwam en een stuk achter in zijn training, maar als ik zie hoe hij zich nu ontwikkelt dan ben ik daar heel blij mee. Hij wordt een steady trail paard en ondanks het feit dat ik hem absoluut niet als pleasure paard heb gekocht staat hij in die rubriek toch ook zijn mannetje. Nu zijn we met de western riding bezig en hij pikt het op. Ook voor mij is dit een heel nieuw iets en dus gaan we maar langzaam vooruit. Bovendien is het een heel grappig paard met een eigen karakter. Zijn bijnaam is dan ook Mr. Personality. Tijdens de laatste show heeft hij heel goed zijn best gedaan in de Walk-Jog met Floor Stengs aan boord. Dat was toch wel een ontroerend moment. Te bedenken dat hij vorig jaar zich nog een hoedje schrok van een papegaai en niet meer te stoppen was tijdens een pleasure proef!


 


Je hebt al ontzettend veel bereikt in je showcarrière, maar wat wil je echt nog bereiken?
 
Ik zou nog heel graag een keer op de World Show willen showen in de Trail. Ik maak mij hierbij geen illusies, eerst zal ik in Europa steady mee moeten kunnen op het hoogste niveau en zover is het nog niet maar als ik de kans krijg dan ben ik erbij!
 
Wij werken er ook naartoe dat een door mij opgeleid paard in de US verkocht gaat worden, domweg omdat de waarde van dit paard daar wel betaald wordt. Er is daar een flinke markt voor opgeleide Allround paarden voor de Amateur Select. Hetzelfde paard in Europa verkopen is moeilijk. Men vindt ze al snel te duur. Maar een paard van dat kaliber en kerngezond is zijn geld dubbel en dwars waard. 
 
Het zou ook fantastisch zijn als er een aparte vereniging kwam voor Trail, zoals de Reining en Cutting ook hun eigen vereniging hebben. En dan het liefst met affiliates in elk Europees land zodat ook het rijden van Trail een grote vlucht neemt en net zo populair wordt als in de US. Dit is misschien een te vernieuwende gedachte maar je weet nooit.



Met de hengst Justa Tad Rad hebben jullie veel invloed gehad op de fokkerij met name in Nederland. Hoe kijk je nu tegen de fokkerij in Nederland / Europa aan?



Ik ben van mening dat er steeds meer heel goed jong materiaal in Europa is. Paarden die niet onder doen voor dat wat in de US te koop is. Doordat een aantal jaren geleden het gebruik van frozen semen werd toegestaan heeft de fokkerij een grote vlucht genomen. Er worden in Europa hengsten gebruikt die ook in de US erg populair zijn. Er worden steeds meer mogelijkheden geschapen om ook met nakomelingen van deze hengsten aan de Futurities mee te doen. Naar mijn mening is dit een goede zaak. Jammer is dat er in de top van de Allround Westernsport nog steeds weinig tot geen geld te verdienen valt. Het goede genetische materiaal wordt dan eigenlijk te duur betaald. Vergelijk het maar met het kopen van een nieuwe computer of labtop. Zodra je het uit de doos hebt gehaald is het meteen nog maar de helft waard. Aan de andere kant zou dit gegeven de handel in Europese paarden interessant moeten houden. Een paard uit de US kan in Europa meestal niet aan de Futurities mee doen en dus hier geen geld verdienen voor de eigenaar. Terwijl datzelfde paard in de US zijn kostje gewoon bij elkaar kan lopen. Dan komen we op het punt dat deze goed gefokte Europese paarden ontwikkeld moeten worden tot sportpaard. Naar mijn mening gaat het daar mis, domweg omdat er te weinig mensen zijn die daarin willen/kunnen investeren of de kunde hebben om dit tot een goed einde te brengen. Een goed sportpaard wordt niet als zodanig geboren, het moet ontwikkeld worden en dat is een langdurig proces met pieken en dalen. Het kost veel tijd en dus veel geld en uiteraard helpt het als het paard bij aanvang over het nodige talent of potentieel beschikt. 



Je hebt je altijd gefocust op de allround disciplines en met name in de Halter ben je onverslaanbaar. Heb je er wel eens over zitten denken om ook bijvoorbeeld Reining te rijden?



Ik heb er zeker over nagedacht om Reining te gaan rijden. Vooral toen bekend werd dat het een Olympische discipline ging worden. Als ambitieuze ruiter wil je altijd het hoogste bereiken toch? Maar het trainen van een Reining paard verschilt van het trainen van een Allround paard. De basis is natuurlijk gelijk maar daarna wordt het toch wel heel specifiek. Ik ben mij er ter dege van bewust dat Reining voor mij een geheel nieuwe tak van de westernsport is en ik, net als iedereen bij het begin moet beginnen. Heel af en toe rijd ik wel eens een Reining proef met een Allround paard (voor de Allround titel) maar dat moet je niet te serieus nemen. Mijn hart ligt bij het Allround rijden en daarin is nog ruimte genoeg voor ontwikkeling. Laten we hopen dat ook de Trail een keer Olympisch wordt :-). Als ik ooit Reining zou gaan rijden dan wil ik het goed doen en zal ik willen showen. Het trainen van het paard laat ik dan aan een deskundige over!



Is in jouw ogen de westernsport groeiende, veranderd of professioneler geworden in de afgelopen jaren?
 
Als we het over de Nederlandse westernsport hebben dan moet ik tot mijn spijt bekennen dat wij vreselijk achter blijven bij de landen om ons heen. Er wordt al jaren geroepen dat het een opkomende sport is maar ik zie er weinig van. Er is een groot verloop in de mensen die zich actief met western bezig houden maar aanwas op het hogere niveau is er nauwelijks. Het lijkt wel of er een gat is ontstaan. Er haken steeds meer mensen af die toentertijd met ons zijn begonnen maar er komen nauwelijks nieuwe mensen bij die als het ware volhouden. Nou zijn Henri en ik ook al 20 jaar actief in de westernsport! Inmiddels zijn er maar liefst 3 jeugdteams van diverse verenigingen actief. Het zou mooi zijn als er uit deze teams jongere ruiters naar voren komen die in een later stadium hun plek vinden in de Amateur competitie of misschien zelfs een goede Prof worden. Het is alweer 7 jaar geleden dat er een jeugdteam actief was waar nu nog een paar leden van westernrijden. Landen als Oostenrijk, Tsjechië en Denemarken hadden 10 jaar geleden nog niet eens van westernrijden gehoord. Moet je nu zien hoe ze er staan tijdens EK\’s en andere grote evenementen. Ik denk dat NL een flinke schop onder het H.. moet krijgen en moet maken dat we er weer bij horen en serieus genomen gaan worden. We hebben het materiaal en de trainers, nu komt het aan op investeren in tijd. Let wel, ik praat hier voor mijzelf en uit het oogpunt van de Allround Westernsport. Ik vind het ons aller taak om representatief te zijn voor de westernsport. Per slot is het onze business en die moeten we samen maken. 


 


Dank je wel!